Hayli zamandır aradığım, Kayhan Kalhor ve Shujaat Husain’in albümü olan Ghazel – The Rain‘i birkaç gün önce bulabildim. Gerçekten de güzel bir albümmüş, aranmaya da dinlenmeye de değer. Yalnız bendeki konser kaydı sanırım. Bir de albüm kaydını dinlemek lazım.

Emule’den indirdiğim ve konser kaydı olduğunu sandığım link (96.85 mb)
Albüm kaydı olduğunu ümit ettiğim link (henüz indiremedim, 284.38 mb)

“Okuyucunun göz atacağı (ve belki de okuyacağı) şey benim özgürlüğe kaçışımdır.

Maalesef bu gerçek bir kaçış değildi. Oysa ben öyle olmasını isterdim. Bu zihni ve fikri kaçış, yüksek duvarları ve demir parmaklıklarıyla Foça Hapishanesi’nden mümkün olan tek kaçış şekliydi. Eğer yapabilseydim, gerçek ve maddi kaçışa öncelik tanırdım.”

Aliya İzzetbegoviç, Özgürlüğe Kaçışım – Zindandan Notlar, Klasik Yayınları, 2005

Biz hangi kaçış şeklini tercih ediyoruz?

Ya da öyle bir derdimiz var mı?

Sabah işe giderken, öğlen işten eve dönerken ve tekrar işe giderken ve nihayet akşam eve dönerken, güzergahım üzerinde de çok fazla okul bulunması hasebiyle haddinden fazla öğrenciyle karşılaşıyorum.

Düşünüyorum da, yeryüzünde bundan daha saçma bir şey olmasa gerek.
Belirli bir yaş grubundaki herkes, okula gidiyor. Hepsi üniformalı, hepsi aynı şeyleri öğreniyor (ya da biz öyle sanıyoruz).

Bu çok saçma, gerçekten de çok saçma.

İşin kötü yanı, insan bunu, o sıralardan geçtikten sonra farkediyor.

Okulları yakmaya gidiyoruz, diye bir şiiri vardı Hakan Albayrak’ın sanırım.
Bütün öğrencilere ezerlettirmek lazım!

Blogu kaçıncı defa açtığımı unutmuş durumdayım. Bir daha kapatır mıyım? Kesin. Tekrar açar mıyım? Büyük ihtimalle.

E iyi de zorumun adı ne arkadaş!

Neyse efendim, yeniden buralardayız, vakit geçieceğiz…