ustanun işine karişilmaz!

“Rabbim, nihayet sana”

Rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz…
Artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı,
Belki her sabah vakti, belki gece yarısı,
Artık nefes almayı bırakıp gideceğiz…
Ben artık korkmuyorum, her şeyde bir hikmet var
Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar.
Belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar,
Birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz.
Gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz,
En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz
Ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz…

Ziya Osman Saba
Geçen Zaman (1941)

3 Yorum Yapılmış »

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri. TrackBack URI

1. Yorum yapan Oguz — 09 Eylül 2006 #

   rabbim son nefeste şehadet nasib eylesin cümlemize…

2. Yorum yapan yiğit — 11 Eylül 2006 #

   ilk nefes
   son nefes
   arası yaşam
   yaşamı anlamlı kılan ilahi nefes…

3. Yorum yapan mustafa sayhan — 18 Kasım 2006 #

   bu şiiri okuduktan sonra ölümü daha çok sevmeye başladım,sevdiğimize kavuşacağımız için niye üzelelim ki.yeter ki bu dünyanın bir imtihan yeri olduğunu bilip buna göre hayatımızı şekilendirelim.işte o zaman insan ölümü sever …

Yorum yapın