ne yaptığımı bilmiyorum ama böyle birşey geldi aklıma usta hastanedeyken belki bir süpriz belki bir heyecan belki ‘ne oluyo lan?’ nedeni oluruz. bi şekilde bir olaylar zinciri başlatmış olabilmenin mutluluğuna erişiriz, belki bişeyler yapabilitemi ölçmek amacıyla iste, fazla şekilcilikte iyi değil ;)
bu arada, ben kim miyim? ben kimliksizin tekiyim.
Rize devlet hastanesi göğüs cerrahi polikliniginden merhabalar efendim. Sabah ise giderken ortaya çıkan hastalığım neticesinde bir müddet buradayım. Bugün küçük çapta bir operasyon geçirdim, bi tüp taktılar göğsüme falan, iyi olacağız inşallah. Tehlikeli bir durum söz konusu değil çok şükür ama sizler duanızı eksik etmeyin…
-Çaykur eleman alıyormuş, sen de başvursana!
-Babama diyeyim de Çaykur’u satın alsın!
:)))
Böyle de makara arkadaşlarım var yani :)
Bir de meclis içerisinde, meclis içerisindekilerle muhabbet etmek duruken mesaj yazmak suretiyle cep telefonunun tuşlarını eskitenler var. Kınıyoruz efendim. İki muhabbet için haftada bir bir araya gelebiliyoruz zaten, olmuyor böyle :p
Hayır masanın karşısında oturanların yanına birini daha verdik ve biz masanın diğer karşısında yalnız kaldık, dışlandık. Yapmayın, etmeyin :)
Kırtasiye almak için gidilen yere hazır gidilmişken bir de kitap sorayım düşüncesine yenik düşülür ancak üst kata da çıkmaya üşenilir. Bi kitap sorsam yardımcı olabilir misiniz denilir, tabii, cevabı alınır, kitabın adı söylenir: Bir Mabed İşçisi, Dücane Cündioğlu.
Telefonla üst kat aranır, sorulur: Bir mabed ilişkisi, güdane cündioğlu! Cevap? Yok tabii.
O kitap yazılmadı canım benim, bi de o yazar da doğmadı henüz.
İnternetten alışveriş yapmak işte bu yüzden güzel.
Before the rain filminin soundtrack albümündeki “in a london cab” ve “at the restaurant” parçalarını haddinden fazla kere peşpeşe dinler, durumu iyi değildir… (başkalarının tecrübelrini yaşayarak tasdik etmek aptallıktır)
