This entry was posted on Pazartesi, Şubat 19th, 2007 at 21:10 and is filed under karala/ma. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Both comments and pings are currently closed.
Ben sık sık düşünüyorum bunu..
Bazen insanlar bana “tanıdık, tanıdık” bakıyolar gibi geliyo sokakta yürürken korkuyorum.. Adımlarımı daha hızlı atmaya başlıyorum :)
Nasıl bir boşlukta olduğumuzu idrak etmeye çalışırken yaşadığımızın hayatın bir kurmacadan ibaret olduğunu ve ne kadar acınacak bir halde olduğumuzu düşünürüz herhalde :D
Şubat 19th, 2007 at 21:33
o ne kidir?
Şubat 19th, 2007 at 21:49
Vallahi seninki olabilir ben sana söyleyeyim.
“Atma, ne alakası var!” dersen, 2007 yılına girdikten sonra yaşadıklarını düşün derim :)
Şubat 22nd, 2007 at 13:36
Zaten öyle. Tek fark şovun şov olduğunu öldükten sonra anlıyoruz sanırım.
Şubat 28th, 2007 at 20:51
Ben sık sık düşünüyorum bunu..
Bazen insanlar bana “tanıdık, tanıdık” bakıyolar gibi geliyo sokakta yürürken korkuyorum.. Adımlarımı daha hızlı atmaya başlıyorum :)
Deişik ruh halleri…
Mart 4th, 2007 at 00:57
Nasıl bir boşlukta olduğumuzu idrak etmeye çalışırken yaşadığımızın hayatın bir kurmacadan ibaret olduğunu ve ne kadar acınacak bir halde olduğumuzu düşünürüz herhalde :D
Sanırım filmin ana konusunu yazdım :P