İnsan canhıraş bir suskunluktur…
“19. yüzyıl boyunca birçok cerrah, bir hayvan üzerinde operasyon yapmadan önce alışılmış bir biçimde ses tellerini kestiler. Bunu, deney sırasında hayvanlar ses çıkarmasın diye yaptılar.
Deneyi yapanlar ses tellerini keserek aynı zamanda gerçeği yadsıdılar – sessiz bir hayvanın acı çekmediğini varsaydılar – ve bunu kendileri doğruluğunu kabul ettikleri bilgileriyle doğruladılar. Hayvanın çığlıkları onlara zaten bildikleri bir şeyi, karşılarındaki yaratığın bilinçli, hisseden ve operasyon sırasında eziyet edilmiş bir varlık olduğunu anlatacaktı.”
Kelimelerden eski dil.
Susuyor olmam, acı çekmediğim anlamına gelmez…
Tarık Tufan | Ve sen, kuş olur gidersin | Shf: 127 | Birun Yayınları
Kasım 18th, 2007 at 13:00
Muhkem paragraflar, nokta atışı…