Blogun sağ tarafında bulunan “geçmiş zaman” listesine baktığımızda, blogun ilk günlerinden bu güne kadar geldiği durumu çok net bir biçimde görebiliyoruz. 2006 yılının mart ayında 41 yazı yazdığım bu bloga içinde bulunduğumuz yıl içinde toplam 31 tane yazı yazmışım.

Eskiden böylesine çok yazı yazdıran neydi, şimdi yazdırmayan ne, tam olarak ben de bilmiyorum ancak, blog işinin eskisi gibi gitmediği ortada. Kabahati sosyal medyaya atmak mümkün (ki daha önce yaptık bunu zaten) ancak sosyal mecralarda da eskisi gibi faal olmadığıma göre, onun da çok kabahati yok gibi. (daha fazla…)

Altı kişilik İmam-Hatipli grubu ile The İmam filmini izledik, beğendik. Çok mu güzel, hayır. Ama yine de son zaman Türk filmleri arasında izlenmeye değecek nadir filmlerden biri.

Bizim, eleştirmen müstearlı faşistlerimize göre beş para etmeyebilir bu film, ancak onların ne dedikleri hiç de umurumuzda değil. İzledik, beğendik, son zaman Türk filmleri arasında da en iyisi olarak değerlendirdik. (Son zaman Türk filmleri arasından bir tane iyi film gösterebilir misiniz? Vizontele, Hababam filan diyen olursa onlara, bu filmleri bu kategoriye katmadığımı, onların yerinin daha başka olduğunu ifade etmek isterim.)

Faşistler filan dedim de aslında hata oldu, Yılmaz erdoğan’ın Vizontelelerine methiyeler düzen eleştirmenlerin böyle bir filmi anlamalarını beklemek çok yanlış.

Netice itiariyle, izlenilebilir bir film. Öyle “yarıda terkedilecek” (*) cinsten filan da değil. Türk sineması açısından (ki senarist Ömer Lütfi Mete, Türk Sineması diye bir şey yoktur der!) sevindirici.

İzleyin efendim.